توسعه يافتگي روزافزون دنياي امروز در جهت فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات به گونه‌اي است كه تمام رويدادهای منطقه‌اي، كشوري و جهاني بدون شك تصميمات مديران را تحت تأثير قرار ميد‌هند، بنابراین مرزهاي جغرافيايي نمي‌تواند تصورات مديران يك سيستم را محدود نمايد. از اين رهگذر نبايد صرفاً از ديد خود به سازمان تحت مديريت خويش نگريست بلكه ديدگاه ديگران نيز حائز اهميت است.روند و سرعت تغيير و تحولات در جامعه، غالباً غير قابل پيش‌بيني است. مسئولين در نظام دولتي و سازمانهاي غير انتفاعي بايد به آينده به صورت  يك فرصت مناسب نگاه كنند. آنها كه به دست تقدير و سرنوشت در حدوث اتفاقات اعتقاد دارند بايد به گونه‌اي به اين تقدير عكس‌العمل نشان دهند. تنها طرح ريزي است كه مي‌تواند به سازمانهاي دولتي و سازمانهاي غيرانتفاعي امكان بهره‌برداري از اتفاقات آينده را بدهد. كاهش زيانها و استفاده از فرصتها تنها بر اثر شناخت تهديدها و فرصت‌ها و بهره‌برداري از فرصتها ميسر است و اين امكان را فراهم مي‌كند كه از قبل به گونه‌اي مثبت در جهت بهره‌برداري از حوادث شتافت و يا حوادث را مهار و كنترل كرد.بنابراين ضروري است كه دستگاههاي دولتي و مراكز  آموزشی و پژوهشي يك ديد استراتژيكي و وسيع و بلند مدت نسبت به آينده براي سازمان خويش داشته باشند.مديريت استراتژيك فرآيندي است كه به وسيله آن مديران رويكرد دراز مدت فعاليتهاي سازمان را تعيين كرده، اهداف عملياتي ويژه‌اي را مشخص و استراتژي‌هاي نيل به اين هدف را با توجه به شرايط داخلي و خارجي طراحي و برنامه‌هاي عملي براي اجراي استراتژيها انتخاب مي‌كنند. مديريت استراتژيك فرآيندي پويا است، زيرا هر بخش از اين فرآيند پرسشي اساسي را به دنبال خواهد داشت كه آيا بايد به همين ترتيب ادامه داد و يا نياز به تغيير وجود دارد؟ تغيير در موقعيت سازمانها (محيط داخل و خارج) و افت و خيز عملكرد آنها، نيروهاي فشار هميشگي براي تغيير و تنظيم مجدد استراتژيها هستند. مديريت استراتژيك با تصميم گيري راجع به استراتژي و برنامه‌ريزي در جهت به اجرا درآوردن آن، در ارتباط مي‌باشد. از لحاظ مفهومي نيز مديريت استراتژيك با تحول تئوريهاي مديريت همگامي دارد. توجه به محيط، آگاهي از تأثير متغيرهاي محيطي و تصوير چشم‌اندازي از فعاليتهاي آينده براي سازمانها، لزوم آمادگي  براي برخورد با تغييرات مداوم را توجيه ميكند. وجود عدم قطعيتهاي محيطي در مسائل سازماني به لحاظ مبهم بودن و طبيعت احتمالي رخدادهاي آتي و آمادگي سازمانها جهت مقابله با متغيرهاي محيطي، نوع تصميمات و عوامل جديد مؤثر بر تصميم گيري، توجه به استفاده از مدل مديريت استراتژيك را افزونتر مي‌سازد. نظام پژوهشي سلامت نيز مستثني از اين قاعده نيست.در اين راستا دانشکده طب سنتي با تشكيل كميته برنامه‌ريزي استراتژيك اقدام به تدوين برنامه استراتژيك دانشکده نمود تا حداكثر بهره‌دهي از امكانات و منابع، محقق شده و جهت‌گيري مناسب براي دستيابي به اهداف اين دانشکده صورت گيرد.بديهي است كه بستر سازي راهبردي پيش‌بيني شده در برنامه توسعه چهارم كشور و اجراي دقيق و همزمان قوانين در زمينه بهره‌گيري از نيروي انساني متهعد و متخصصين و تخصيص بودجه و امكانات در پياده كردن اين اهداف استراتژيك نقش بسزايي خواهد داشت.