نظام پذیرش و بررسی پيشنهادها
نظام يا سيستم پذیرش و بررسی پيشنهادها، تكنيكي است كه مي‌توان از فكر و انديشه هاي كاركنان براي مسئله يابي، چاره‌جويي و حل مسائل و مشكلات سازمانی بهره جست. بر اساس این نظام، كليه كاركنان از عاليترين رده دانشگاهی تا پايين ترين سطح آن مي‌توانند پيشنهادها، ايده‌ها ، ابتكارها و نظرات خود را براي رفع نارسايي‌هاي موجود در روند كاري و يا بهبود روشهاي انجام كار ارائه دهند. البته نظام پذیرش و بررسی پيشنهادها فقط انتقاد نيست بلكه در آن راه چاره نيز ارائه مي‌گردد.
فقط به بيان مشكلات پرداخته نمي شود بلكه راه حلهاي رفع مشكلات نيز ارائه مي شود، از اين طريق كاركنان مي توانند به همه امور و فعاليتهاي سازمانی بپردازند و پيشنهادهاي اصلاحي خود را بر اساس فرآيندي مشخص تدوين و ارائه نمايند. استقرار نظام پذيرش و بررسي پيشنهادها در سازمان، توجه و حساسيت كاركنان را به فرآيندهاي كار بيشتر كرده، باعث مشاركت بيشتر كاركنان در سازمان مي شود. و با افزايش مشاركت، خلاقيت و نوآوری كاركنان، راهكارهاي عملي براي حل مسائل و مشكلات سازمان پيدا مي‌شود.
متأسفانه به دلايل مختلف نظام مشاركتي و نظام پذیرش و بررسی پيشنهادها در كشور ما جايگاه خود را پيدا نكرده است. كاركنان در تصميم گيريهاي سازمان مشاركت داده نمي‌شوند و اگر در يك سازماني مشاركت هم داده شوند از طرف كاركنان استقبال نمي‌شود.
شايد از مهمترين دلايل عدم استقبال كاركنان از سيستم پيشنهادها، بي‌توجهي به نظرات و پيشنهادها آنان بوده است، لذا  براي كاركرد بهتر اين نظام در دانشگاه، ابتدا بايد كار فرهنگي صورت گيرد تا ذهنيتي كه از ارائه پيشنهادها وجود دارد تغيير يابد. به همين علت اگر اين سيستم در دانشگاه مستقر گرديد نباید انتظار داشت كه از فرداي آن روز پيشنهادها از جاي جاي دانشگاه سرازير گردد بلكه باید براي معتبر سازي و ايجاد يك ذهنيت مثبت تلاش كرد و آن نيز با شعار امكان پذير نمي‌باشد بلكه بايد عملاً نظام پذیرش و بررسی پيشنهادها را تقويت كرد.

پيشينه نظام پذیرش و بررسی پيشنهادها
مشاركت يك مفهوم تاريخي است كه ريشه در اداره امور عمومي و افكار مذهبي دارد. به عنوان مثال، مشاركت بر مبناي مشورت در اسلام تحت عنوان «شورا» مورد توجه قرار گرفته است. قرآن كريم به طور صريح مديران را مكلف مي كند در اموري كه نياز به تحقيق و تفحص دارند بر مبناي مشورت به تصميم گيري بپردازند. مديريت مشاركتي عليرغم قدمت تاريخي خود، بعد از انقلاب صنعتي به صورت علمي مورد بررسي قرار گرفت. نظام مديريت مشاركتي يكي از نظام هاي مديريتي پوياست كه نقش مهمي در توسعه منابع انساني سازمان ايفا مي كند. نظام پذيرش و بررسي پيشنهادهاي كاركنان بعنوان يك ابزار اجرايي مديريت مشاركتي، نظام همكاري فكري و عملي كليه اعضاي يك سازمان با سطوح مختلف مديريتي آن است. در اين نظام كليه افراد سازمان درباره روشهاي حل مسائل و ارتقاء بهره وري فعالانه انديشه كرده و حاصل آنرا در قالب طرحها و پيشنهادها به سازمان ارائه مي كنند و بدين طريق، يك نظام همفكري و هم انديشي براي رسيدن به اهداف سازمان بوجود مي آيد. اين نظام كه مبتني بر اصل انسان مداري است، براي افكار و خلاقيت هاي كليه اعضاي سازمان ارزش قائل است و به عنوان يك نظام مطلوب و كارآمد مديريتي هم از لحاظ نظري و هم از لحاظ عملي آزمونهاي موفق خود را گذرانيده است. نظام پذيرش و بررسي پيشنهادها از دهه 1950 در شركتهاي توليدي- خدماتي كشور ژاپن به كار گرفته شد و سپس از سوي شركتهاي ديگر كشورهاي جهان پذيرفته و معمول گرديد. اين نظام از دهه 1360 در شماري از شركتهاي صنعتي كشور ايران نيز به اجرا گذاشته شد و با توجه به كاميابي هايي كه در اين گروه از شركتها بدست آمده، مورد استقبال ديگر شركتها و سازمانهاي صنعتي، توليدي و خدماتي قرار گرفته است .
در سال 1377، با توجه به آثار مثبت و سودمندي كه اين نظام در شمار قابل توجهي از شركتها و سازمانهاي داخلي و خارجي پديد آورده بود، دولت جمهوري اسلامي ايران نظر به اهميت و ضرورت نقش مشاركت كاركنان در بالا بردن كارائي و اثربخشي دستگاه هاي دولتي و افزايش رضايت و توان كاري آنان، شوراي عالي اداري در نشست مورخ 28/5/1377 چنين تصويب كرد كه نظام پذيرش و بررسي پيشنهادها در كليه وزارتخانه ها، مؤسسات، شركتها، بانكها و كليه دستگاهها استقرار يابد لذا درتاريخ 13/8/85  باحضور ریاست دانشگاه  (رئيس كمیسیون تحول اداری) واعضاء‌محترم این کمیسیون جلسه اي تشكيل شد و تدوین آئين نامه نظام پذیرش و بررسی پيشنهادها به عنوان اولین گام اصلاحات، مورد تصويب قرارگرفت.