فیروزکوه در منتهی الیه شرق  استان تهران (135 کیلومتری ) و بر سر راه تهران به مازندران دردامـنه جـنوبی ارتفاعات سلسله جبال البرز واقع شده است . ( ارتفاع متوسط شهر فیروزکوه از سطح دریا 2000 متر می باشد ) این شهرستان دارای زمستان بسیار سرد و تابستان معتدل و خنک بوده و در زمســتان ها از سـردترین نـقاط کشور  محسوب می گردد . زبان مردم فیروزکوه فارسی بوده و بیشتر با لهجه مازندرانی تکلم میـکنند و پوشاک آنان نیز مانند پوشاک ساکنان نواحی مرکز ایران از جمله تهران بوده و لباس محلی خاصی ندارد  

این شهرستان در شرق شهرستان دماوند قرار گرفته و شرایط آب و هوایی دشوارتری در مقایسه با شهرستان دماوند دارد و معمولاً در گزارشات هواشناسی به عنوان سردترین نقطه استان گزارش می شود ، این شهرستان نیز حدود 136 اثر عمدتاً فرهنگی مورد شناسائی قرار گرفته است اما آنچه بر اهمیت گردشگری این شهرستان می افزاید شرایط آب وهوایی و جاذبه های طبیعی و گردشگری آن است همچنین وجود غار بورنیک و دریاچه آهنگ ، رودخانه حبله رود و باغات سرسبز از جاذبه های طبیعی این منطقه هستند . در حال حاضر بیشترین بازدید از منطقه بخاطر بازدید از روستای ساواشی و تنگه واشی و حجاریهای دوره قاجاریه در مسیر رودخانه حبله رود انجام می گیرد و به نوعی می توان گفت که فیروزکوه نیز از نظر عملکرد گردشگری بیشتر در سطح ملی – استان عمل می کند و حوزه نفوذ بازدید کنندگان آن شهر تهران و بخش جنوبی شهرستان شمیرانات است و از طرف دیگر آثار فرهنگی موجود که بیشترین تعداد آن امامزاده ها و قلعه ها هستند بیشتر در سطح خود شهرستان دارای اهمیت هستند و در سکونتگاههای روستایی منطقه پراکنده اند و از نظر عملکرد نیز محلی و در سطح خود روستا و بندرت در سطح شهرستان هستند .