صفحه اصلي > اخبار > اخبار سلامت 
 


>اهداف توسعه پایدار و نقش مهم پرستاران/ وضعیت پرستاری در جهان چگونه است؟

اهداف توسعه پایدار و نقش مهم پرستاران/ وضعیت پرستاری در جهان چگونه است؟

بالا بردن سطح آگاهی پرستاران درخصوص اهداف توسعه پایدار(SDGs)  و اهمیت این اهداف بویژه در حوزه بهداشت وسلامت و نیز افزایش سطح آگاهی عمومی، سیاست گذاران و حاکمان  و سایر تصمیم گیرندگان برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار (SDGs)  یکی از دغدغه های اخیر سازمان جهانی بهداشت است تا از این مسیر به توسعه سلامت و نیز تبیین جایگاه واقعی پرستاری در سلامت عمومی و اجتماعی کمک کند.
به گزارش سازمان بهداشت جهانی  برای اجرای اهداف توسعه هزاره (Millennium Development Goals (MIDGs). جھت ارائه مراقبت های اساسی در جوامع مختلف در ۵۷ کشور، نیاز بحرانی به 4.3 میلیون پرستار، پزشک و ماما وجود دارد. براساس این گزارش بیشترین این کمبودها در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و آسیای جنوب شرقی است با این توضیحات به نظر میرسد روند کمبود پرستار در آینده رشد پیش رونده ای داشته باشد. پیش بینی می شود که تعداد پرستاران در انگلیسی طی ۸ سال آینده 12.2% کاهش یابد، همچنین کانادا در سال ۲۰۲۲، و استرالیا در سال ۲۰۲۵ به ترتیب با کمبود ۶۰ و ۹۰ هزار نفر پرستار روبرو خواهند بود.
در پژوهشی که در سال 1394به وسیله یکی از اعضای هیئت علمی دانشکده پرستاری ومامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد در باره کمبود پرستار به عنوان یکی از چالش های جهانی نظام سلامت نام برده شده ودر ادامه این تحقیق   دکتر عباس عباس زاده  در باره وضعیت کمبود پرستار در ایران می نویسد :« در ایران نیز علاوه بر افزایش جمعیت و بالا رقتن میانگین سن افراد جامعه اگر بخواهیم حیطه وظایف پرستاران را به طرف هر سه سطح پیشگیری توسعه بدهیم، احتمالاً با کمبود پرستار بیشتری مواجه خواهیم بود. با توجه به محاسبات فوق، در کشور ایران هم اکنون برای رسیدن به حداقل استانداردهای منطقه ای، نیاز به تقریباً ۱۳۰ هزار پرستار وجود دارد، با احتساب رشد –جمعیت  بازنشستگی پرستاران طی سالهای آتی این میزان بیشتر خواهد شد، بنابراین با توجه به نرخ رشد جمعیت که انتظار میرود جمعیت ایران در سال ۲۰۲۵ به بیشتر از 100 میلیون نفر برسد، نیاز پرستاری کشور بالاتر از ۲۰۰ هزار نفر خواهد بود، و با عنایت به اینکه سالانه تقریباً ۸-۷ هزار فارغ التحصیل پرستاری وجود دارد[۱]، لذا سالیان زیادی طول میکشد تا این نیاز بر طرف شود». گفتنی است توسعه بخش های آموزشی و افزایش کیفیت آموزشی در سال های اخیر می تواند راهگشای این موضوع باشد. همانگونه که دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با افزایش 4 برابری پذیرش دانشجوی پرستاری و ارتقاء کیفیت آموزشی و سطح پذیرش در این مسیر گام نهاده است.
یکی دیگر از موارد چالش هایی که  پرستاران با آن روبه رو هستند به گفته ی شورای بین المللی پرستاران(International Council of Nurses-ICN) خشونت در محل کار است .
طبق نظر شورای بین المللی پرستاران، احتمال اینکه کارکنان بهداشت و درمان و بخصوص پرستاران در معرض خشونت قرار گیرند، حتی نسبت به نگهبانان زندان و یا افسران پلیس، بالاتر است. خشونت محلی کار به عنوان یکی از مخاطرات جدی شغلی در امریکا سالانه منجر به ۹۰۰ مرگ و 1.7 میلیون آسیب جدی غیر کشنده می گردد. در امریکا در سال ۲۰۰۷ حدود ۱۵ درصد از تسهیلات مربوط به کار به اقدامات خشونت آمیز و تهدیدها اختصاص یافته بود. یافته های مطالعات مختلف نشان می دهند که خشونت محل کار نسبت به پرستاران رو به افزایش است.
در نتیجه گیری یکی از مقالات که به وسیله گروهی از دانش آموختگان گروه پرستاری دانشگاه علوم بهزیستی وتوان بخشی تهران نسبت به همین موضوع انجام گرفت بیان شد:« نتایج این مطالعه مروری نشان می دهد که خشونت محل کار علیه پرستاران یک
مشکل جدی می باشد. بر اساس نتایج حاصله، اجرای مطالعات قویتر از جمله مطالعات مداخله ای ضروری می باشد. بدین منظور پژوهش های آینده بایستی از سمت مطالعات توصیفی به سمت مطالعات مداخله ای حرکت کنند تا راهنمایی جهت استفاده در بالین فراهم نمایند...». 
از دیگر مشکلاتی که به عنوان یک چالش جهانی برای پرستاران  از سوی شورای بین المللی پرستاران و سازمان بهداشت جهانی نام برده شده می توان از ساعات کار طولانی پرستاران نام برد. پرستاران مسئول ایمنی بیماران خود هستند. عوامل مربوط به پرستاری از قبیل طولانی بودن ساعات کار، خستگی و نگرانی های آنها ممکن است بر ایمنی بیمار تأثیر بگذارد. استفاده از شیفت کاری زیاد و اضافه کاری به دلیل کمبود پرستاران افزایش یافته است.
پروفسور «پیتر گریفیث»، استاد دانشگاه ساوتهمپتون بریتانیا، در ارتباط با خطر کار زیاد پرستاران می گوید: «این پژوهش ها نشان می دهد که سازمان دهی تغییر زمان بندی کار در بسیاری از بیمارستان ها هر دو قشر کارکنان و بیماران را در معرض خطر قرار می دهد.»
این تیم پژوهشی به بررسی و مطالعه زمان بندی کاری ۳۱ هزار پرستار که در سراسر ۱۲ کشور اروپایی مشغول به کار بودند، پرداخت. محققان از این بررسی ها دریافتند پرستارانی که بیش از ۱۲ ساعت کاری را در بیمارستان می گذرانند نسبت به پرستارانی که شیفت ۸ ساعته دارند، از نارضایتی و میل به ترک شغل بیشتری برخوردار هستند.(خبر گذاری مهر)
از دیگر موارد قابل ذکر برای چالش های پرستاران در ایران وجهان می توان به مسئله حقوق آن ها  اشاره کرد. 
میزان حقوق پرستاران با شاخص های مختلفی از جمله: سطح تحصیلات، سابقه کاری و نوع تخصص (پرستار بیهوشی، روان پرستار، پرستار CCU،  پرستار اتاق زایمان، پرستار کودکان) تعیین می شود.
 درآمد سرانه (GDP per capita) یکی از شاخص‌های مهم اقتصادی برگرفته از تولید ناخالص ملی است که بیان‌کننده درآمد سرانه هر فرد در جامعه هست. به همین دلیل شاخص خوبی برای مقایسه درآمد پزشکان به درآمد سایرین در هر جامعه هست و می‌تواند اختلاف آن را به‌خوبی نشان دهد.
خاکستری: پرستاران/ نارنجی: پزشکا ن عمومی/ آبی: پزشکان متخصص
نمودار به‌خوبی نشان می‌دهد که درآمد پزشکان متخصص به‌طور متوسط 3 تا 4 برابر درآمد سرانه هر کشور است.
بر اساس گزارش منتشر شده در سال 2015، پرستاران در لوکزامبورگ با حقوق سالانه 82 هزار دلار در صدر فهرست بالاترین میزان حقوق دریافتی قرار دارند. پرستاران در آمریکا با 70 و در ایرلند با 64 هزار دلار در تبه های دوم و سوم قرار دارند.
پرستاران استرالیایی با حقوق سالانه 56 هزار دلار، پرستاران دانمارکی با 54، پرستاران نروژی با 52، پرستاران کانادایی با 51 هزار دلار، در رتبه های چهارم تا هفتم جای دارند.
براساس آماروزارت بهداشت ، به‌گفته قائم‌مقام وزارت بهداشت «در زمان حاضر متوسط کل درآمد یک پزشک متخصص در بخش دولتی ١٢,٥ تا ١٢.٧ میلیون تومان و متوسط کل درآمد یک پرستار حدود ٢.٤ میلیون تومان است بر همین اساس متوسط درآمد یک پرستار در ایران حدود دو میلیون و ٤٠٠ هزار تومان است که در مقایسه با درآمد یک پزشک حدود شش‌برابر کمتر است و این فاصله زیادی نیست ضمن اینکه درآمد یک پزشک عمومی به‌مراتب از متوسط درآمد یک پزشک متخصص کمتر است. ».
قابل توجه است که با  اجرای طرح تحول سلامت و با توجه به افزایش ضریب تخت بیمارستانی، حجم کار پرستاران در کنار پزشکان افزایش یافته است.